 |
| G. Mierzwa |
|
Świadectwo pracy jest podstawowym dokumentem pracownika, dlatego każdy pracodawca ma obowiązek wydania go zatrudnionemu po zakończeniu stosunku pracy. Zasady wydawania świadectw pracy określa kodeks pracy oraz rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania. Według art. 97 par. 1 k.p., w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy pracodawca jest zobowiązany niezwłocznie wydać pracownikowi świadectwo pracy. Należy w nim podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, typu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Świadectwo pracy wystawia się w związku z zakończeniem stosunku pracy. Dlatego nie ma podstaw do wydawania ich pracownikom, gdy zostają przejęci przez nowego pracodawcę. Pracodawca nie może natomiast uzależniać wydania świadectwa od uprzedniego rozliczenia się z pracownikiem. Pracodawca powinien wydać świadectwo bezpośrednio pracownikowi, albo upoważnionej osobie, w dniu, w którym następuje rozwiązanie lub wygaśnięcie stosunku pracy. Nie ma podstaw, by wydawać je wcześniej, np. w czasie biegu wypowiedzenia. Jeśli nie jest możliwe natychmiastowe wydanie świadectwa, pracodawca powinien, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia ustania stosunku pracy, przesłać je pracownikowi, lub upoważnionej osobie, pocztą albo doręczyć w inny sposób. W razie wygaśnięcia stosunku pracy z powodu śmierci pracownika (art. 631 par. 1 k.p.), pracodawca powinien sporządzić świadectwo pracy i włączyć je do akt osobowych zmarłego pracownika. Na wniosek członka rodziny zmarłego pracownika oraz innej osoby będącej jego spadkobiercą pracodawca zobowiązany jest do wydania świadectwa pracy zmarłego. Pracownik ma prawo w ciągu 7 dni od otrzymania świadectwa wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o jego sprostowanie. W razie nieuwzględnienia wniosku, pracownikowi przysługuje, w ciągu 7 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania, prawo wystąpienia z żądaniem sprostowania do sądu pracy. Prawo wystąpienia do sądu jest uwarunkowane uprzednim żądaniem sprostowania świadectwa. W w obu przypadkach pracownik jest związany 7-dniowym terminem. Zgodnie z art. 97 § 11 k.p., w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę z pracownikiem, z którym dotychczasowy pracodawca nawiązuje kolejną umowę bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej, pracodawca jest zobowiązany wydać mu świadectwo tylko na jego żądanie. Zapis ten zwalnia pracodawcę z obowiązku wydania świadectwa pracy z urzędu, w razie, gdy dochodzi do kontynuowania stosunku pracy.
Grażyna Mierzwa
|